Dierbaar

15.1.17


Toen mijn ouders allebei overleden waren was er een heel huis met grote schuur om op te ruimen. Aangezien mijn ouders nooit ergens anders hadden gewoond kan je je wellicht voorstellen dat ze in die vele jaren flink wat spullen verzameld hadden. Tja, en wat bewaar je dan en wat doe je weg? Als enig kind had ik ook als enige de keuze dus dat was het 'probleem' ook niet. Destijds was ik single en ook nog geen moeder dus al mijn jaren '70 speelgoed deed ik weg. Zo'n zeven jaar later en inmiddels al jaren de man van mijn dromen gevonden, werd onze dochter geboren. Ik had opeens ontzettende spijt dat ik al dat Fisher Price spul had weggedaan. En wat te denken van al die mooie kinderboeken en leuke houten puzzels?! Gelukkig had ik nog wel het oranje hondje met zijn slaapmuziekje bewaard en ook mijn eerste knuffel. Toch bijzonder dat ze tot op de dag van vandaag in slaapt valt met het zelfde 'speelgoedje' als haar moeder. De bijna veertig jaar oude beer staat op haar kast.



Zo heb ik nog wel meer kleine dingen bewaard wat mij herinnert aan mijn kindertijd. Gelukkig. Maar het meest bewaarde ik spullen die daadwerkelijk van mijn ouders waren. Zo scheppen wij elke dag koffie uit het DE blik die mijn ouders ook altijd gebruikten en dat vind ik erg leuk. Zoiets maakt me blij. Een simpel blik maar wel een heel díerbaar simpel blik. Boven op dochter's kamer hoor je regelmatig het krakkemikkige muziekje wat uit het muziekdoosje van mijn moeder komt en we eten vaak met hun oude bestek. Op de foto's zie je behalve wat oude foto's (oa van mijn vader als jochie) een leren portefeuille. Deze lag altijd in een la met wat oude foto's erin. Deze zitten er nog steeds in maar ik stopte er een tijd geleden het eerste afgeknipte lokje van dochter bij. Dit alles wil ik nooit van mijn leven weggooien en altijd meenemen waar we ook maar heen verhuizen. De prachtige stenen zijn van mijn schoonmoeder. Ik heb haar helaas nooit écht schoonmoeder mogen noemen want ik heb haar nooit gekend. Maar gelukkig hebben we ook van haar nog veel fijns. Al deze dingen en de foto's in onze oude fotoalbums maakt het dat we ons grietje over een tijdje kunnen laten zien wie nou haar opa en oma's waren. Vast met veel verhalen erbij want die zijn er genoeg. Zij weet natuurlijk niet wat ze mist maar oh, wat zou ze geweldige opa en oma's hebben gehad, dat weet ik zeker!

You Might Also Like

5 reacties

  1. Ze heeft ook een geweldige mama! En wanneer je zo kunt genieten en vertellen als jij, dan komt het wel goed en geef je alles door, X

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gossie, wat een ontzettend lieve reactie Ageeth, dankjewel! Ik schiet er gewoon een beetje van vol...

      Verwijderen
  2. Wat een groot gemis moet dat af en toe zijn.
    Wat over blijft zijn hele bijzondere en warme (tastbare) herinneringen!
    Jullie dochter zal blij zijn om deze mooie dingen te bewonderen en naar de mooie verhalen die erbij horen te luisteren.
    Je hebt het erg mooi verwoord en geïlliustreerd!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Dankjewel Alet voor de fijne reactie! Het gemis is er zeker! Maar gelukkig kan ik er altijd goed over praten en dat lucht op.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het lijkt mij heel heftig om je ouders te moeten missen. Mooi die herinneringen!

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe